Der Komet 5749 – Seite 39

2022-04-30 · Seite 39 von 52

Der Komet 5749 – Seite 39 vom 2022-04-30 – digitalisierter Zeitungsscan
Digitalisierte Originalseite aus Der Komet 5749.

OCR-Text · Seite 39

Automatisch erkannter Originaltext. Frakturschrift, historische Schreibweisen und Erkennungsfehler können vom Scan abweichen. Zitate bitte am Bild prüfen.

Der Komet Transportabele Freefalltower - Deel 1 Maurer und Söhne - «Power Tower>> We gaan even terug tot in 1998. De jaren negentig waren de gouden tijden van de kermis, niet enkel omwille van het grote aantal mensen die de kermissen bezochten, maar ook omdat er talrijke nieuwe attracties versche- nen. In de pretparken waren de "vrije val-torens" een enorm succes, en het was dan ook niet verwonderlijk dat verschillende fabrikanten druk bezig waren om dergelijke attracties te bouwen in een mobiele versie. Zo dachten ze ook bij de firma Maurer und Söhne uit München, en in 1998 ontstond hun 38 meter hoge pro- totype van de "Power Tower", die een jaar later onder de naam "Thrilltower - The Big Jump" op de Foire du Trône onder regie van de exploitant Bredech in Parijs te beleven was. Diverse kermisexploitanten waren dadelijk geïn- teresseerd in een dergelijke attractie, waardoor er al snel drie bestellingen geplaatst werden bij de voor- genoemde fabrikant. De eerste hiervan kwam van de Duitse exploitant Ewald Schneider uit Bielefeld. De première van zijn "Power Tower" vond plaats op de Fronleichnamskirmes te Oberhausen in 1998. De toren was in blauwe en gele kleuren uitgevoerd. De gondel onderscheidde zich door de groene kleu- raccenten. Het logo "Verschärft", dat aan de door Huss gebouwde Flic Flac met de naam "Can" te zien was (de vorige attractie die Ewald Schneider op de Duitse ker- missen presenteerde), werd opnieuw benut. Enkele maanden later presenteerde Fritz Kinzler uit Stuttgart zijn "Kinzler Tower" op de Canstatter Wasen. Op gebied van kleuren was deze attractie totaal anders als die van de concurrentie. De constructie van de attractie was in witte en rode tinten uitgevoerd, en zelfs de gondel was in rode tinten uitgevoerd. De gele beugels zorgden voor een mooi contrast. Terloops ver- melden we dat de beugels van de "Power Tower" van Schneider ook geel waren. Dat deze attracties gegeerd waren op de topkermis- sen van Duitsland behoeft geen twijfel. Kenmerkend waren de hoogte van 55 meter, beduidend meer als het prototype, en de snelheid van 3 m/s opwaarts en 10 m/s in vrije val. De capaciteit van 1500 personen/uur werd gegarandeerd door de 32 zitplaatsen. Een technisch meesterwerk van de constructeur. De gondel werd aangedreven door grote elektrische motoren, gebouwd door Siemens. De elektrische aans- luiting bedroeg maar liefst 600 tot 800 kW, zonder de verlichting mee te rekenen. De attractie kon manueel bestuurd worden, maar tevens waren er meerdere auto- matische ritprogramma's voorzien, die we hieronder even beschrijven. "Panorama": langzaam naar boven en even traag naar beneden (natuurlijk niet van toepassing op de kermis). "Up & Down": traag naar boven en in vrije val weer naar onder. "Jojo": langzaam opwaarts en een vrije val tot in de helft van het traject, dan weer opwaarts en aansluitend een vrije val tot beneden. "Double jojo": zoals de naam al laat vermoeden een dubbele variant van het "Jojo-programma", namelijk twee keer een vrije val tot in de helft en aansluitend een vrije val tot beneden. "Pogo": de meest spannende variant want tijdens het stijgen van de gondel zakte deze tweemaal kort. Nadien volgde een vrije val vanop de totale hoogte. Kriebels in de buik gegarandeerd. "Bump": tijdens het opstijgen stopte de gondel twee- maal. Aansluitend vrije val vanop het hoogste punt. "Hop": tijdens het opstijgen stopte de gondel in het midden van het traject en viel aansluitend naar beneden. Op een plaats van 18 m x 18 m kon de attractie opge- steld worden. Voor de afbouw was er een grote kraan nodig. Schneider reisde tot 2001 rond met de "Power Tower". In 2004 werd de attractie aan het Mexicaanse pretpark La Feria Chapultepec Mágico verkocht. De attractie kreeg de naam "Coca Cola Power Tower" en zou deze behouden tot aan de sluiting van het park in 2019. De toren van Kinzler werd in 2003 verkocht aan de exploitant Kipp uit Bonn, die hem hernoemde in "Action Tower". Hoewel de attractie op diverse grote kermissen in Duitsland te zien was, verdween ze einde 2004 van het toneel. Pas in 2017 kwam ze weer tevoorschijn met de naam “The UK Power Tower" onder regie van de exploitant Segwick uit Engeland. Momenteel is de attractie te vinden in het pretpark Odessa. Ewald Schneider uit Bielefeld bleef trouw aan de vrijeval-attracties en presenteerde dan ook in 2002 op de Frühjahrssend van Münster zijn "Power Tower 2", een hogere variant van 66 meter. Naast de technische verbeteringen was ook de ganse optiek anders, de attractie was uitgevoerd in de stijl van een Amerikaans hotel. Aan de kassa was een uurwerk aangebracht, dat doordraaide eens de gondel op de maximale hoogte van de 13e verdieping aanbeland was. Vele Amerikanen zijn evenwel bijgelovig en daarom is er geen 13e ver- dieping in openbare gebouwen. De "Power Tower 2" was uitgevoerd in alle kleuren van de regenboog. Bovenaan bevond zich een groot draaiend LED-display. Tijdens een bepaalde periode konden bezoekers er per SMS zelfs hun persoonlijke boodschap op laten verschijnen. Omwille van de hoogte van de toren was er een standplaats van 21 m x 22 m nodig. Ook de strooma- ansluiting steeg tot maar liefst 1000 kW. De snelheid van de gondel nam ook toe: 6.5 m/s opwaarts en 14 m/s afwaarts. 13 transporten brachten de attractie van kermis tot kermis en het behoeft geen twijfel dat er ook in dit geval beroep diende te worden op een telescoop- kraan voor de op- en afbouw. De "Power Tower 2" kon op veel bijval rekenen, en had zelfs zijn eigen fanclub. De leden hiervan hadden ongetwijfeld tranen in de ogen wanneer de attractie in 2018 aan de Engelse "Mellors Group" verkocht werd om zijn thuisbasis in Saudi-Arabië te vinden. Een begrijpe- lijke beslissing van de familie Schneider omwille van het hoge stroomverbruik en het aanzienlijke aantal transporten. De attractie werd uitstekend geëxploiteerd. Thorsten Oberbeckmann (die de eerste jaren in de micro sprak) alsook Christina Schneider brachten een waar spekta- kel dat vele bezoekers zich nog lang zullen herinneren. Gelijktijdig was deze toren ook een ideale attractie voor specifieke gebeurtenissen zoals huwelijken of een wereldrecordpoging. Passend voor de hoogte vrijeval-attractie ter wereld, maar daarover later meer. Spijtig dat er actueel geen "Power Tower" onderweg is op de kermissen. De nieuwe generatie van freefall torens kunnen niet tippen aan het ritverloop noch aan het familiale karakter van deze door Maurer und Söhne gebouwde attracties. In het tweede gedeelte van dit artikel berichten we over de transportabele vrijevaltorens van de fabrikant Huss Maschinenfabrik. INTERNATIONALI■ Freefalltower van Kinzler Foto: Heiko Schimanzik FISHERN LIGHT Decoratie van de "Power Tower 2" - Het "merkwaardige" uurwerk THRILL TOWER Het prototype van Bredech op de Foire du Trône in 1998 Foto: David Detiège Tekst en Foto's: Tatjana Gemüth Vertaling: David Detiège ■ Uiteraard verblijven wij tot uw beschikking voor vragen, opmerkingen of suggesties. Onze redactrice Tatjana Gemüth, verantwoordelijk voor de coördinatie van de internationale berichten en het behandelen van uw vragen of reacties, kan u bereiken op het e-mailadres tatjana.gemueth@komet-pirmasens.de. Tevens kan u haar uiteraard ook steeds contacteren voor het publiceren van advertenties. Groetjes en graag tot onze uitgave van 30 mei! Der Komet 5749|30.04.2022 39

Originaltext als Textdatei lesen

Quelle: https://komet-archiv.de/archive/5687/39