Der Komet 5749 – Seite 39
2022-04-30 · Seite 39 von 52
OCR-Text · Seite 39
Automatisch erkannter Originaltext. Frakturschrift, historische Schreibweisen und Erkennungsfehler können vom Scan abweichen. Zitate bitte am Bild prüfen.
Der Komet
Transportabele Freefalltower - Deel 1
Maurer und Söhne - «Power Tower>>
We gaan even terug tot in 1998. De jaren negentig waren
de gouden tijden van de kermis, niet enkel omwille van
het grote aantal mensen die de kermissen bezochten,
maar ook omdat er talrijke nieuwe attracties versche-
nen. In de pretparken waren de "vrije val-torens" een
enorm succes, en het was dan ook niet verwonderlijk
dat verschillende fabrikanten druk bezig waren om
dergelijke attracties te bouwen in een mobiele versie.
Zo dachten ze ook bij de firma Maurer und Söhne uit
München, en in 1998 ontstond hun 38 meter hoge pro-
totype van de "Power Tower", die een jaar later onder
de naam "Thrilltower - The Big Jump" op de Foire du
Trône onder regie van de exploitant Bredech in Parijs
te beleven was.
Diverse kermisexploitanten waren dadelijk geïn-
teresseerd in een dergelijke attractie, waardoor er al
snel drie bestellingen geplaatst werden bij de voor-
genoemde fabrikant. De eerste hiervan kwam van de
Duitse exploitant Ewald Schneider uit Bielefeld. De
première van zijn "Power Tower" vond plaats op de
Fronleichnamskirmes te Oberhausen in 1998.
De toren was in blauwe en gele kleuren uitgevoerd.
De gondel onderscheidde zich door de groene kleu-
raccenten. Het logo "Verschärft", dat aan de door Huss
gebouwde Flic Flac met de naam "Can" te zien was (de
vorige attractie die Ewald Schneider op de Duitse ker-
missen presenteerde), werd opnieuw benut.
Enkele maanden later presenteerde Fritz Kinzler uit
Stuttgart zijn "Kinzler Tower" op de Canstatter Wasen.
Op gebied van kleuren was deze attractie totaal anders
als die van de concurrentie. De constructie van de
attractie was in witte en rode tinten uitgevoerd, en
zelfs de gondel was in rode tinten uitgevoerd. De gele
beugels zorgden voor een mooi contrast. Terloops ver-
melden we dat de beugels van de "Power Tower" van
Schneider ook geel waren.
Dat deze attracties gegeerd waren op de topkermis-
sen van Duitsland behoeft geen twijfel. Kenmerkend
waren de hoogte van 55 meter, beduidend meer als het
prototype, en de snelheid van 3 m/s opwaarts en 10 m/s
in vrije val. De capaciteit van 1500 personen/uur werd
gegarandeerd door de 32 zitplaatsen. Een technisch
meesterwerk van de constructeur.
De gondel werd aangedreven door grote elektrische
motoren, gebouwd door Siemens. De elektrische aans-
luiting bedroeg maar liefst 600 tot 800 kW, zonder de
verlichting mee te rekenen. De attractie kon manueel
bestuurd worden, maar tevens waren er meerdere auto-
matische ritprogramma's voorzien, die we hieronder
even beschrijven.
"Panorama": langzaam naar boven en even traag naar
beneden (natuurlijk niet van toepassing op de kermis).
"Up & Down": traag naar boven en in vrije val weer
naar onder.
"Jojo": langzaam opwaarts en een vrije val tot in de
helft van het traject, dan weer opwaarts en aansluitend
een vrije val tot beneden.
"Double jojo": zoals de naam al laat vermoeden een
dubbele variant van het "Jojo-programma", namelijk
twee keer een vrije val tot in de helft en aansluitend
een vrije val tot beneden.
"Pogo": de meest spannende variant want tijdens het
stijgen van de gondel zakte deze tweemaal kort. Nadien
volgde een vrije val vanop de totale hoogte. Kriebels in
de buik gegarandeerd.
"Bump": tijdens het opstijgen stopte de gondel twee-
maal. Aansluitend vrije val vanop het hoogste punt.
"Hop": tijdens het opstijgen stopte de gondel in
het midden van het traject en viel aansluitend naar
beneden.
Op een plaats van 18 m x 18 m kon de attractie opge-
steld worden. Voor de afbouw was er een grote kraan
nodig.
Schneider reisde tot 2001 rond met de "Power Tower".
In 2004 werd de attractie aan het Mexicaanse pretpark
La Feria Chapultepec Mágico verkocht. De attractie
kreeg de naam "Coca Cola Power Tower" en zou deze
behouden tot aan de sluiting van het park in 2019.
De toren van Kinzler werd in 2003 verkocht aan de
exploitant Kipp uit Bonn, die hem hernoemde in "Action
Tower". Hoewel de attractie op diverse grote kermissen
in Duitsland te zien was, verdween ze einde 2004 van
het toneel. Pas in 2017 kwam ze weer tevoorschijn
met de naam “The UK Power Tower" onder regie van
de exploitant Segwick uit Engeland. Momenteel is de
attractie te vinden in het pretpark Odessa.
Ewald Schneider uit Bielefeld bleef trouw aan de
vrijeval-attracties en presenteerde dan ook in 2002 op
de Frühjahrssend van Münster zijn "Power Tower 2",
een hogere variant van 66 meter. Naast de technische
verbeteringen was ook de ganse optiek anders, de
attractie was uitgevoerd in de stijl van een Amerikaans
hotel. Aan de kassa was een uurwerk aangebracht, dat
doordraaide eens de gondel op de maximale hoogte
van de 13e verdieping aanbeland was. Vele Amerikanen
zijn evenwel bijgelovig en daarom is er geen 13e ver-
dieping in openbare gebouwen. De "Power Tower 2" was
uitgevoerd in alle kleuren van de regenboog. Bovenaan
bevond zich een groot draaiend LED-display. Tijdens
een bepaalde periode konden bezoekers er per SMS
zelfs hun persoonlijke boodschap op laten verschijnen.
Omwille van de hoogte van de toren was er een
standplaats van 21 m x 22 m nodig. Ook de strooma-
ansluiting steeg tot maar liefst 1000 kW. De snelheid
van de gondel nam ook toe: 6.5 m/s opwaarts en 14
m/s afwaarts. 13 transporten brachten de attractie van
kermis tot kermis en het behoeft geen twijfel dat er ook
in dit geval beroep diende te worden op een telescoop-
kraan voor de op- en afbouw.
De "Power Tower 2" kon op veel bijval rekenen, en
had zelfs zijn eigen fanclub. De leden hiervan hadden
ongetwijfeld tranen in de ogen wanneer de attractie in
2018 aan de Engelse "Mellors Group" verkocht werd om
zijn thuisbasis in Saudi-Arabië te vinden. Een begrijpe-
lijke beslissing van de familie Schneider omwille van
het hoge stroomverbruik en het aanzienlijke aantal
transporten.
De attractie werd uitstekend geëxploiteerd. Thorsten
Oberbeckmann (die de eerste jaren in de micro sprak)
alsook Christina Schneider brachten een waar spekta-
kel dat vele bezoekers zich nog lang zullen herinneren.
Gelijktijdig was deze toren ook een ideale attractie
voor specifieke gebeurtenissen zoals huwelijken of
een wereldrecordpoging. Passend voor de hoogte
vrijeval-attractie ter wereld, maar daarover later meer.
Spijtig dat er actueel geen "Power Tower" onderweg
is op de kermissen. De nieuwe generatie van freefall
torens kunnen niet tippen aan het ritverloop noch aan
het familiale karakter van deze door Maurer und Söhne
gebouwde attracties.
In het tweede gedeelte van dit artikel berichten we
over de transportabele vrijevaltorens van de fabrikant
Huss Maschinenfabrik.
INTERNATIONALI■
Freefalltower van Kinzler
Foto: Heiko Schimanzik
FISHERN LIGHT
Decoratie van de "Power Tower 2" - Het "merkwaardige" uurwerk
THRILL TOWER
Het prototype van Bredech op de Foire du Trône in 1998
Foto: David Detiège
Tekst en Foto's: Tatjana Gemüth
Vertaling: David Detiège ■
Uiteraard verblijven wij tot uw beschikking voor vragen, opmerkingen of suggesties.
Onze redactrice Tatjana Gemüth, verantwoordelijk voor de coördinatie van de internationale berichten en het behandelen van
uw vragen of reacties, kan u bereiken op het e-mailadres tatjana.gemueth@komet-pirmasens.de. Tevens kan u haar uiteraard
ook steeds contacteren voor het publiceren van advertenties.
Groetjes en graag tot onze uitgave van 30 mei!
Der Komet 5749|30.04.2022
39