Der Komet 5703 – Seite 26

2021-01-20 · Seite 26 von 36

Der Komet 5703 – Seite 26 vom 2021-01-20 – digitalisierter Zeitungsscan
Digitalisierte Originalseite aus Der Komet 5703.

OCR-Text · Seite 26

Automatisch erkannter Originaltext. Frakturschrift, historische Schreibweisen und Erkennungsfehler können vom Scan abweichen. Zitate bitte am Bild prüfen.

INTERNATIONAL Beste lezer Het verheugt ons ten zeerste dat u ons tijdschrift "der Komet" leest. In deze uitgave hebben we voor de allereerste maal een terugblik op 2020 opgenomen met een Nederlandse vertaling van de belangrijkste artikels van het voorbije jaar. We zijn erin geslaagd om onze redactie uit te breiden met enkele vertalers, waardoor we de mogelijkheid hebben om in de laatste uitgave van elke maand diverse artikels te publiceren in uw eigen taal. Ons vertaalteam bestaat uit personen met dezelfde moedertaal hebben als jullie. Wij wensen u alvast veel leesplezier met dit eerste jaaroverzicht. Attracties in de focus: „Space Shoot" Lanceertoren met een bewogen verleden Aan het eind van de jaren negentig de zaken met de vrije val waren booming talrijke nieuwe installaties wereldwijd bevestigen dit op indrukwekkende wijze. De toenmalige Walibi Schtroumpf in Maizière-lès-Metz heeft in 1998 zo'n gloednieuwe toren verkrijgen. "La Vengeance de Gargamel" in het Nederlands, "de wraak van Gargamel", was een 56 meter hoge variant van de Amerikaanse fabrikant S & S. Het concept van "Space Shot", "Turbo Drop" en "Combo Tower" is er een van de meest succesvol ooit en heeft zich wereldwijd geves- tigd. De toren in Walygator Parc is een klassiek "space shot" dat ook in het park staat. Dit was niet steeds zeker en de attractie heeft sindsdien verschillende herontwerpen ondergaan. Maar terug naar het begin. Door de smurfenlicentie die het park had tijdens het toebehoorde aan de Belgische Walibi-groep - onder Eddy Meeùs - was het thema dan ook mooi en schattig. Een grote smurf heeft het zich op de top van de witte toren comfortabel gemaakt en stond vanaf de snelweg al zichtbaar op zijn troon hoog boven het dorp van de kleine, grappige, blauwe gezellen. Bij de ingang stonden grote figuren van de kwaadaardige tovenaar Gargamel en zijn kat Azrael, die de moedige bezoekers ontving. Ook de gondels waren voorzien van smurfen bannertjes. Na de 26 SPACE SHOOT verkoop aan de Six Flags Group eindigde aan het begin van het seizoen 2003 het tijdperk van de Smurfen en de volledige decoratie werd verwijderd. Terwijl Walibi Schtroumpf Walibi Lorraine werd, werd "La Vengeance de Gargamel" simpelweg onspectaculair "Space Shot" -ze keerden terug naar de fabrieksnaam. Ook de toren werd nu heel onzorgvuldig in het landschap geplaatst. Veel moeite met de versiering hebben ze niet gedaan. Een andere eigendomsoverdracht vond plaats in 2007 toen het park werd afgescheiden van de Walibi Group. De kermis exploitanten de broers Claude en Didier Le Douarin kochten het park en veranderden het opnieuw in het Walygator Parc met een nieuwe mas- cotte, een krokodil. Ook de „Space Shot" kreeg een nieuw thema. Nou, thematisering is eigenlijk te veel gezegd, het is opnieuw geverfd en een nieuwe naam was gegeven. „The Dark Tower" - die was te danken aan een sponsoring van de energiedrank Dark Dog. Het gekozen kleurenschema van de bannertjes en het gebouw werd in sterk geel gehouden - hoewel men hier veel meer van het thema had kunnen maken. De toren bleef gesloten in het seizoen 2010, dat twee volle jaren zou worden.,Staand maar niet wer- kend - SBNO' zoals dat in professionele rondjes wordt genoemd. De benodigde reparaties en onderhoud waren simpelweg te duur voor de eigenaren. Nie- mand had uiteindelijk verwacht dat de gondel ooit nog de lucht in zou worden gekatapulteerd. Maar wat onmogelijk leek, kwam uiteindelijk uit - de toren werd vakkundig gerepareerd door S&S in 2013 en hervatte de operatie, wat waarschijnlijk te wijten was aan het feit dat het park, dat op de rand van faillisse- ment stond, onder nieuw management viel. De „,,Dark Tower" is de huidige „Space Shot" geworden, een fris, zij het eenvoudig, nieuw kleurenschema dat de Ride nu onderscheidt. Ook het logo is herzien. Maar laten we instappen en een ritje maken. De entree, die tevens dienst doet als wachtrij, is erg breed en overdekt. Het leidt in een halve cirkel rond de toren. Als je vanuit vogelperspectief naar het gebouw kijkt, lijkt het op een ufo. Als je net dit relatief korte pad achter je hebt gemaakt, krijg je toegang tot de toren. Glazen en losse voorwerpen kunnen in kleine mandjes worden opgeborgen en dan kun je plaatsnemen in een van de stoelen. Ze zijn gerangschikt in rijen van drie, wat resulteert in een capaciteit van 12 personen per rit. We gaan zitten en worstelen om de grote stevige beugels van S&S te sluiten. Maar toen we dat deden, inclusief de extra riem, zaten we heel stevig en com- fortabel. Op de achtergrond horen we hoe de toren in een geluidje de benodigde luchtdruk opbouwt. Daarbij loopt de medewerker rond en controleert de beugels. De gondel schiet omhoog zonder enige Niederlande Der Komet waarschuwing en bovenaan wordt de druk met een luide knal losgelaten, terwijl we veel airtime voelen die ons uit de stoel lijkt te tillen voordat we naar beneden glijden. Er is niet eens tijd om te gillen. De gondel pen- delt en landt na slechts 50 seconden veilig terug op aarde. De rit heeft veel kracht en is leuk. De speciale sensatie is het moment waarop je wacht om neerge- schoten te worden. Er is nog een bijzonder kenmerk van dit systeem. Terwijl torens vergelijkbaar met die in het Nederlandse Walibi Park altijd langzaam een paar meter boven het stations tillen en het weegpro- ces inclusief persluchtopbouw daar plaatsvindt met een lichte op en neergaande oscillatie, vindt het hier plaats op grondniveau en zonder waarschuwing. Op vraag van S&S werd uitgelegd dat dit simpelweg een kwestie van programmeren was. Het starten vanaf de grond is echter alleen mogelijk voor systemen die nog de originele software gebruiken. Alle torens die een update hebben gekregen laten dit niet meer toe, hier is alleen de startpositie boven het station voorzien - waar je je mentaal kunt voorbereiden op wat komen gaat. Dit alleen al maakt de toren je een beetje nieuws- gierig en nodigt je uit voor talloze ritjes. Als je van boven naar beneden durft te kijken, zie je ook de fel- gele vloermarkeringen die de „lanceerzone" aangeven. Een zaak die hopelijk nog lang bij ons zal blijven en die veel geschreeuw de Franse lucht in zal sturen. Tekst en foto's: Tatjana Gemüth Vertaler: Geoffrey Diederich ■ 5703 | 20.01.2021 Der Komet

Originaltext als Textdatei lesen

Quelle: https://komet-archiv.de/archive/5641/26