Der Komet 5703 – Seite 26
2021-01-20 · Seite 26 von 36
OCR-Text · Seite 26
Automatisch erkannter Originaltext. Frakturschrift, historische Schreibweisen und Erkennungsfehler können vom Scan abweichen. Zitate bitte am Bild prüfen.
INTERNATIONAL
Beste lezer
Het verheugt ons ten zeerste dat u ons tijdschrift "der Komet" leest. In deze uitgave hebben
we voor de allereerste maal een terugblik op 2020 opgenomen met een Nederlandse vertaling
van de belangrijkste artikels van het voorbije jaar.
We zijn erin geslaagd om onze redactie uit te breiden met enkele vertalers, waardoor we de
mogelijkheid hebben om in de laatste uitgave van elke maand diverse artikels te publiceren in
uw eigen taal. Ons vertaalteam bestaat uit personen met dezelfde moedertaal hebben als jullie.
Wij wensen u alvast veel leesplezier met dit eerste jaaroverzicht.
Attracties in de focus: „Space Shoot"
Lanceertoren met een bewogen verleden
Aan het eind van de jaren negentig de zaken met de
vrije val waren booming talrijke nieuwe installaties
wereldwijd bevestigen dit op indrukwekkende wijze.
De toenmalige Walibi Schtroumpf in Maizière-lès-Metz
heeft in 1998 zo'n gloednieuwe toren verkrijgen. "La
Vengeance de Gargamel" in het Nederlands, "de wraak
van Gargamel", was een 56 meter hoge variant van de
Amerikaanse fabrikant S & S. Het concept van "Space
Shot", "Turbo Drop" en "Combo Tower" is er een van de
meest succesvol ooit en heeft zich wereldwijd geves-
tigd. De toren in Walygator Parc is een klassiek "space
shot" dat ook in het park staat.
Dit was niet steeds zeker en de attractie heeft
sindsdien verschillende herontwerpen ondergaan.
Maar terug naar het begin. Door de smurfenlicentie
die het park had tijdens het toebehoorde aan de
Belgische Walibi-groep - onder Eddy Meeùs - was het
thema dan ook mooi en schattig.
Een grote smurf heeft het zich op de top van de
witte toren comfortabel gemaakt en stond vanaf de
snelweg al zichtbaar op zijn troon hoog boven het
dorp van de kleine, grappige, blauwe gezellen.
Bij de ingang stonden grote figuren van de
kwaadaardige tovenaar Gargamel en zijn kat Azrael,
die de moedige bezoekers ontving. Ook de gondels
waren voorzien van smurfen bannertjes. Na de
26
SPACE SHOOT
verkoop aan de Six Flags Group eindigde aan het begin
van het seizoen 2003 het tijdperk van de Smurfen en
de volledige decoratie werd verwijderd. Terwijl Walibi
Schtroumpf Walibi Lorraine werd, werd "La Vengeance
de Gargamel" simpelweg onspectaculair "Space Shot"
-ze keerden terug naar de fabrieksnaam. Ook de toren
werd nu heel onzorgvuldig in het landschap geplaatst.
Veel moeite met de versiering hebben ze niet gedaan.
Een andere eigendomsoverdracht vond plaats in 2007
toen het park werd afgescheiden van de Walibi Group.
De kermis exploitanten de broers Claude en Didier
Le Douarin kochten het park en veranderden het
opnieuw in het Walygator Parc met een nieuwe mas-
cotte, een krokodil. Ook de „Space Shot" kreeg een
nieuw thema. Nou, thematisering is eigenlijk te veel
gezegd, het is opnieuw geverfd en een nieuwe naam
was gegeven. „The Dark Tower" - die was te danken
aan een sponsoring van de energiedrank Dark Dog.
Het gekozen kleurenschema van de bannertjes en het
gebouw werd in sterk geel gehouden - hoewel men
hier veel meer van het thema had kunnen maken.
De toren bleef gesloten in het seizoen 2010, dat
twee volle jaren zou worden.,Staand maar niet wer-
kend - SBNO' zoals dat in professionele rondjes wordt
genoemd. De benodigde reparaties en onderhoud
waren simpelweg te duur voor de eigenaren. Nie-
mand had uiteindelijk verwacht dat de gondel ooit
nog de lucht in zou worden gekatapulteerd. Maar
wat onmogelijk leek, kwam uiteindelijk uit - de toren
werd vakkundig gerepareerd door S&S in 2013 en
hervatte de operatie, wat waarschijnlijk te wijten was
aan het feit dat het park, dat op de rand van faillisse-
ment stond, onder nieuw management viel. De „,,Dark
Tower" is de huidige „Space Shot" geworden, een fris,
zij het eenvoudig, nieuw kleurenschema dat de Ride
nu onderscheidt. Ook het logo is herzien.
Maar laten we instappen en een ritje maken. De
entree, die tevens dienst doet als wachtrij, is erg breed
en overdekt. Het leidt in een halve cirkel rond de toren.
Als je vanuit vogelperspectief naar het gebouw kijkt,
lijkt het op een ufo. Als je net dit relatief korte pad
achter je hebt gemaakt, krijg je toegang tot de toren.
Glazen en losse voorwerpen kunnen in kleine mandjes
worden opgeborgen en dan kun je plaatsnemen in een
van de stoelen. Ze zijn gerangschikt in rijen van drie,
wat resulteert in een capaciteit van 12 personen per
rit. We gaan zitten en worstelen om de grote stevige
beugels van S&S te sluiten. Maar toen we dat deden,
inclusief de extra riem, zaten we heel stevig en com-
fortabel. Op de achtergrond horen we hoe de toren
in een geluidje de benodigde luchtdruk opbouwt.
Daarbij loopt de medewerker rond en controleert
de beugels. De gondel schiet omhoog zonder enige
Niederlande
Der Komet
waarschuwing en bovenaan wordt de druk met een
luide knal losgelaten, terwijl we veel airtime voelen die
ons uit de stoel lijkt te tillen voordat we naar beneden
glijden. Er is niet eens tijd om te gillen. De gondel pen-
delt en landt na slechts 50 seconden veilig terug op
aarde. De rit heeft veel kracht en is leuk. De speciale
sensatie is het moment waarop je wacht om neerge-
schoten te worden. Er is nog een bijzonder kenmerk
van dit systeem. Terwijl torens vergelijkbaar met die
in het Nederlandse Walibi Park altijd langzaam een
paar meter boven het stations tillen en het weegpro-
ces inclusief persluchtopbouw daar plaatsvindt met
een lichte op en neergaande oscillatie, vindt het hier
plaats op grondniveau en zonder waarschuwing. Op
vraag van S&S werd uitgelegd dat dit simpelweg een
kwestie van programmeren was. Het starten vanaf de
grond is echter alleen mogelijk voor systemen die nog
de originele software gebruiken. Alle torens die een
update hebben gekregen laten dit niet meer toe, hier
is alleen de startpositie boven het station voorzien -
waar je je mentaal kunt voorbereiden op wat komen
gaat.
Dit alleen al maakt de toren je een beetje nieuws-
gierig en nodigt je uit voor talloze ritjes. Als je van
boven naar beneden durft te kijken, zie je ook de fel-
gele vloermarkeringen die de „lanceerzone" aangeven.
Een zaak die hopelijk nog lang bij ons zal blijven en die
veel geschreeuw de Franse lucht in zal sturen.
Tekst en foto's: Tatjana Gemüth
Vertaler: Geoffrey Diederich ■
5703 | 20.01.2021 Der Komet