Der Komet 5703 – Seite 27

Der Komet Reuzenrad on the beach (Reuzenrad op het strand) We hebben er al dikwijls op gewezen dat de ker- misexploitanten het niet gemakkelijk hebben in deze coronatijden. Ze proberen dan ook op allerlei manie- ren alsnog hun attractie te kunnen exploiteren. Het standalone concept van reuzenraderen is hiervan een voorbeeld dat blijkbaar erg in trek is. Een reuzenrad opbouwen op een strand, waar veel toeristen komen, garandeert altijd succes. Zo zou men de situatie in Middelkerke, in de regio van Oostende aan de Belgische kust, kunnen omschrijven. Het 44 meter hoge "Roue de Marseille" van Bufkens draaide op de zeedijk, in de buurt van het oude casino, zijn rondjes. Achter het rad was er enkel nog zand, en uiteraard de zee. Wie een ritje maakte had een mooi uitzicht op de omgeving terwijl de zoute zeelucht door zijn of haar gezicht waaide. Net voor het rad waren diverse winkeltjes, cafés en restaurants te bespeuren. Deze attractie werd in 1988 door de firma Nauta Bussink gebouwd. 36 gondels, elk voor 6 personen, leveren een totale capaciteit van 216 personen per rit. Meer dan voldoende om iedereen plaats te kunnen laten nemen zonder lang te moeten wachten. Het "Roue de Marseille" bevond zich in Middel- kerke van juni tot einde september en was dagelijks geopend van 10u30 tot 22u00. De toegangsprijs bedroeg 6 euro. Het was trouwens niet de eerste keer dat Bufkens met dit reuzenrad in Middelkerke aan- wezig was. In 2019 stond de attractie er op dezelfde plaats. Toen had evenwel nog niemand verwacht dat er een pandemie zou uitbreken. Tekst en foto's: Tatjana Gemüth Vertaler: David Detiege ■ A® INTERNATIONALI Let's get soaked! (Tijd om doorweekt te worden!) Een dagje waterpark is steeds een leuke excursie. Kermissen en pretparken zijn ongetwijfeld twee grote pijlers van amusement. De waterparken vormen een derde pijler. Zoals de naam al laat vermoeden, staat het element water hier voorop in de belevenis. De zwembaden in de waterparken onderscheiden zich van de klassieke varianten omdat ze zich niet enkel toespitsen op het sportieve karakter, maar de mogelijkheid bieden om zich een volledige dag te vermaken en te genieten van de nodige actie. Waterparken vinden hun oorsprong in de jaren 1960 terug. Waar precies het eerste ontstond, is niet een- voudig te zeggen. Wat evenwel vaststaat is dat George Millay als de vader van de waterparken beschouwd wordt. Zelfs ondanks dat zijn creatie "Seaworld" oor- spronkelijk nog niet zoveel gelijkenis vertoonde met de huidige waterparken. Toen "Wet'n'Wild" in 1977 zijn deuren opende in Orlando werd het concept "water- park" geboren. Met als logisch gevolg dat er overal en veelvuldig dergelijke parken ontstonden. Tim O'Brien, een auteur gespecialiseerd in biografieën, schreef hie- rover het volgende: "Millay is een persoon die water in goud veranderd heeft." Ondertussen telt de USA meer dan 1000 waterparken. "Wet'n'Wild" is een typisch voorbeeld van een klas- siek Amerikaans waterpark: een outdoor concept dat gelijkaardig is aan een normaal pretpark. De nadruk ligt op de aanwezigheid van glijbanen en lagunes. In aparte zwembaden, we zouden het sportbekkens bijna kunnen noemen, komen de zwemmers dan weer aan hun trekken. De glijbaan is een Amerikaanse Wasserrutsche/Aqua Racer Benutzungshinweise 0.38 m 不 uitvinding. De geschiedenis van de zogenaamde "Lay- river", waar men op een band gezeten ronddobbert, is daarentegen terug te vinden in Azië. De klassieke "Wavepool" komt dan weer uit Europa. Doorheen de jaren werden deze verschillende types van wateramu- sement in diverse parken met elkaar gecombineerd zodat ze nu overal wereldwijd te beleven zijn. De "World Waterpark Association" werd in 1981 gesticht en fungeert als beroepsfederatie voor de branche, zowel voor de uitbaters van de parken als voor de fabrikanten. In 2004 kende deze federatie voor de eerste maal een prijs toe aan iemand die zich jarenlang verdienstelijk gemaakt had voor de sector. Terecht ging deze prijs naar Millay, die met zijn levens- werk de basis legde van de waterparken. Het beruchte "Action Park" in Vernon, New Jersay, kan ook in de geschiedenisboeken opgenomen worden, evenwel in negatieve zin. Dit park, geopend in 1978 en gesloten in 1996, kreeg de oneervolle vermel- ding van slechtste waterpark ooit. Er bevonden zich weliswaar zeer innovatieve sensationele attracties zoals de "Cannonball Loop", de allereerste glijbaan met een looping. Hoewel deze attractie, onder meer door de zeer merkwaardige bouw, de aandacht trok in de ruime omgeving van New York, was ze geen lang leven beschoren. Het slechte ontwerp van het park en het al even slecht onderhoud, alsook het gebrek aan degelijk getraind personeel leidde tot vele ongevallen met gekwetsten. Zes dodelijke slachtoffers sluiten dit droevige bilan van het park af. In Duitsland en in de omliggende landen zijn er meer openluchtzwembaden, waar ook heel wat avon- turen te beleven vallen, dan waterparken. Het eerste in deze soort was het 'Tikibad', dat gebouwd werd in de omgeving van het pretpark Duinrell in Nederland. Hetzelfde jaar ontstond ook 'Nautiland' in het Franse Haguenau. Voor een bedrag tussen 12 en 35 euro kan men zich bij ons een dagje in het water vermaken. In de USA daarentegen is het niet ongewoon dat men er 60 dollar voor moet neertellen. Aan talrijke glijbanen ont- breekt het ons evenwel niet, dus actie gegarandeerd. Het eerste indoor waterpark opende zijn deuren in 1986. Met een oppervlakte van 12 ha is het "World Waterpark" in Edmonton (Canada) nog steeds het grootste van Noord-Amerika. Der Komet 5703 | 20.01.2021 27